Patroni tramwajów 317 i 318

ZNak graficzny kampanii oraz zdjęcie pantografu

Plebiscyt na kolejnych patronów toruńskich tramwajów zakończony. Już wkrótce na nasze ulice, a właściwie tory, wyjadą następne wozy upamiętniające ważne dla grodu Kopernika osobistości.

Dziś przypominamy bohatera tramwaju nr 317, pułkownika Stanisława Skrzyńskiego (1877-1935), dowódcę Dywizji Strzelców Pomorskich, na czele której wkroczył on 18 stycznia 1920 r. do Torunia, aby przejąć miasto z rąk niemieckich w imieniu odrodzonej Rzeczpospolitej. Skrzyński był doświadczonym wojskowym, weteranem wojny rosyjsko-japońskiej w 1904-1905 r. i walk frontowych w czasie I wojny światowej. W 1918 r. organizował polskie wojska w rejonie Odessy, następnie dowodził ochotniczymi oddziałami wysłanymi na odsiecz oblężonego Lwowa. Po wyzwoleniu Pomorza wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1920 roku został odznaczony przez Józefa Piłsudskiego orderem "Virtuti Militarii". W 1927 r. awansował do stopnia generała brygady. Jego historia mogłaby służyć jako gotowy scenariusz filmu wojennego!

Tramwaj nr 318 nosi imię bodajże najsłynniejszego Torunianina na całej nomen omen Ziemi. Mikołaj Kopernik, bo o nim mowa, urodził się 19 lutego 1473 roku. W dzieciństwie uczęszczał do toruńskiej szkoły parafialnej przy kościele św. Janów. Studiował na Akademii Krakowskiej oraz na uniwersytetach włoskich w Bolonii, Padwie i Ferrarze. Kopernik pasjonował się astronomią. Rozważania, obserwacje i wyliczenia doprowadziły go do sformułowania sprzecznej z wcześniejszymi poglądami teorii heliocentrycznej, według której Ziemia nie jest nieruchomym środkiem wszechświata, a jedynie jedną z planet krążących wokół Słońca. Swoją teorię opisał w dziele De revolutionibus, wydanym drukiem w 1543 r. Książka ta trafiła na kościelny indeks ksiąg zakazanych, z którego wycofano ją dopiero w XIX w. Człowiek, który „zatrzymał Słońce i ruszył Ziemię” zasłynął również jako ceniony lekarz, ekonomista, kartograf i prawnik. Cieszył się godnością kanonika kapituły warmińskiej, w której pełnił wiele ważnych funkcji. Zmarł w 1543 r. we Fromborku.